Geplaatst op

Bouwmeester doet een boekje open
een hele grote update

Zo. Dat was een raar een half jaar.
Of nouja, ‘half jaar’… eigenlijk voel ik me al langer een soort half-gaar met gekke ups en downs, maar de afgelopen zes maanden waren toch wel het heftigst.

Misschien viel het jou niet zo op – wat ik stilletjes hoop, ‘cause I tried keeping it cooool you know – maar ik gok dat je hier en daar toch wel wat hebt meekregen van wat me zowel fysiek als mentaal heeft bezig gehouden. En daarom vind ik dat je wel een beetje uitleg verdient 😌

Even terugspoelen

In de aanloop naar de feestdagen van vorig jaar, zo rond november, voelde ik me overduidelijk steeds minder goed. Ik had veel vage klachten, belandde met een haperend hart bij de huisarts en had vaak het gevoel dat mijn lijf ‘uit elkaar aan het vallen was’. Ik bracht veel dagen ziek door, werd door de kleinste dingen uit het veld geslagen en herkende mezelf niet echt als de Joy die ik altijd was.

Op dat moment liep ik al een tijdje bij een endocrinoloog: ik ben me na mijn coeliakiediagnose namelijk nooit écht top gaan voelen. Hoewel de ergste klachten (diarree, vermoeidheid, helse pijn, wanhoop) verdwenen door gluten uit mijn dieet te bannen, wist ik nooit dat top notch niveau te bereiken waar mede-coeliaken wél op opereerden. Mijn klachten (pijn, altijd wisselende ontlasting, misselijkheid, braken, wederom vermoeidheid) waren voor mij onverklaarbaar, en mijn maag-, darm-, leverarts schreef ze toe aan het alom bekende PDS. Een diagnose die alles behalve zeldzaam is en redelijk in de lijn der verwachting stond door mijn features, maar ik wilde er geen genoegen mee nemen. Vanuit mijn studie Voeding & Diëtetiek weet ik namelijk dat PDS vooral een overkoepelende term is die je specialist gebruikt in geval van “ik heb werkelijk geen flauw idee, dus houd je waffel en heb er vrede mee”.

De never ending zoektocht

En dus zocht ik verder en kwam ik via-via bij een endocrinoloog terecht. Ik werd opnieuw door de molen gehaald en heb zo’n beetje ieder denkbaar onderzoek (met/zonder camera’s, biopten en emmers vol lichaamsvloeistoffen) gehad. Mijn klachten bleven onverklaarbaar en opnieuw bleek de diagnose PDS de enige ‘oplossing’. Om me dan in ieder geval minder pijn te laten ervaren, kreeg ik een pijnstiller voorgeschreven die de ergste zenuwprikkels in mijn buikgebied afzwakte. En dat werkte. Ik werd er knetterslaperig, vlak en op vele andere manieren ‘anders’ van, maar ik had in ieder geval minder pijn. Ik kwam de deur weer uit, en stond niet meer iedere avond jankend van de pijn m’n eten te bereiden. Ik kon weer een beetje meedoen met de wereld om me heen.

De oplossing die geen oplossing was

Maar ondanks dat het eindelijk ‘werkte’, frustreerde het me ook. Want een leven lang aan de maagbeschermers, anti-darmspasmepillen en heftige pijnstillers zag ik op deze leeftijd nog niet echt zitten. Ik wilde niet ‘stuk’ zijn, ik wilde niet afhankelijk zijn van dit soort middelen. Dus besloten mijn endocrinoloog en ik om de pijnstillers geleidelijk af te bouwen. Ik nam minder, keek het aan, en moest vervolgens concluderen dat ik weer wanhopig werd van de pijnprikkels, net als een paar maanden terug. Tegen onzer beiden zin in ging ik weer terug naar de hogere dosis.

Intussen was het alweer februari en was ik zo’n beetje de minst fitte versie van mezelf ooit. Ik zal je de details besparen, maar er waren weinig dingen die ik nog zag zitten. Intussen werkte de hosting van mijn website niet meer, en dat vond ik stiekem wel prima. Ik had überhaupt geen energie of zin om ook maar iets te ‘produceren’, dus deze break kwam best wel gelegen. Die site had echt alles behalve prioriteit.
En die mentale instelling staat ontzettend symbool voor mijn lichamelijke toestand in die tijd. Ik kon niet meer. En mijn ‘wil’ was ook best wel kwijt.

Schijnzwanger

Tot ik op een gegeven moment zo’n onwijs bolle buik had, dat ik mezelf van zwangerschap verdacht. Maar echt. Ik had me kunnen verhuren als luchtballon voor baby’s, alleen het mandje ontbrak nog.
Mijn huisarts, die zelf wél zwanger was, schrok nogal van de situatie (“Ik draag een baby en ik ben niet eens zo bol als jij”) en stuurde me direct door voor een echo, en voor de zekerheid mocht ik ook een lactose-intolerantietest doen. De echo wees al snel uit dat er in ieder geval niks in mijn baarmoeder aan het groeien was – opluchting: check! – maar verklaarde verder vrij weinig. Tot ik een week of 3 later eindelijk mijn lactose-tolerantie mocht laten testen, die een week later al uitwees dat dát sowieso 1 van de veroorzakers van mijn ongemakken was. Voedselallergieënbingo: 2 rakkers in the pocket 🌚

Opluchtingen en break downs

Net als mijn coeliakiediagnose 5 jaar geleden voelde het als een opluchting: ik wist eindelijk wat er mis was, en wist dat ik er iets aan kon doen. F*ck yeah! I’ve done this before, ik kan dit.

Ik at al heel weinig zuivel (Alpro was al een jaar lang mijn beste vriend, net als de producten van Orangefit), maar er viel alsnog genoeg te schrappen. Ik moest opnieuw mijn voorraadkasten ontdoen van alles waar lactose in zat en mijn assortiment werd nog weer een stukje nauwer. Ik baalde als een stekker. Ondanks mijn ervaring met het schrappen van lievelingsvoedingsmiddelen, kreeg ik toch gewoon weer spontane huilbuien na supermarktbezoekjes. Ik weet dat ik op instagram vaak all sparkly and strong overkom, maar ik breek soms ook gewoon. Op momenten dat ik me realiseerde dat ik ook de Snickers bij de kassa niet meer mocht.. wat zeg ik; dat ik voortaan het gehele chocoladeschap moest overslaan. Of op momenten dat ik wéér alternatieven moest zoeken voor Nutella of chips en snacks.

Tuurlijk wist ik dat het ergens goed voor was, maar het was niet makkelijk. Het kwam echt wel weer goed, het zou alleen ‘even’ duren. En die tijd doorloop je nou eenmaal niet zonder slag of stoot.

Nog een boosdoener

Braaf vermeed ik ieder spoortje zuivel, tot ik wéér om de haverklap ziek werd. Zuivel kon het niet zijn, dus wat bleef er dan in vredesnaam over? Was ik langzaam (correctie: snel) gek aan het worden, of was mijn lijf me meer aan het vertellen?
Gelukkig leerde Saraï Pannekoek mij een paar jaar terug dat “je lichaam een fucking geniaal systeem is” en besloot ik toch nog maar even naar al die seintjes te luisteren, alvorens het aan gek-wordings toe te schrijven.

De gekke klachten kon ik toen alleen nog maar terugbrengen tot het gebruik van soja en toen ik eenmaal ook al díé producten had geschrapt, kreeg mijn lijf een beetje rust. Et voilà: 3 dingen op de teller die ik niet meer kan hebben. Ah well, daar leer ik ooit wel omheen werken.

En dat pen ik nu vrij luchtig neer, maar je mag best weten dat ik het lastig vind. Héél lastig zelfs. Het is écht weer wennen en vertoont soms symptomen van een rouwproces. Ik kon me tot dit voorjaar namelijk prima redden met alles wat ik als coeliaak toch nog wél kon eten, maar als je assortiment zo onwijs uitdunt is dat echt even slikken. Als je snapt wat ik bedoel.

En nu?

Nu zou ik graag willen vertellen dat ik het gevoel heb dat ik spontaan een marathon kan rennen, of dagelijks met energie voor een heel elftal aan mijn dag begin. Maar dat is nog niet zo. Herstel doesn’t happen overnight en ik merk dat mijn lijf het nog steeds zwaar heeft. En mijn brein ook.

Want die pijnstiller waar ik eerder over vertelde, was geen lieverdje. Hij deed z’n werk ten tijde van gebruik goed, maar dat is ook precies waar het probleem zit. Als je een beetje thuis bent in allergenenland, dan weet je dat medicatie óók onhandige ingrediënten kan bevatten.

Er ging meer mis

Dus ik moest stoppen met mijn anticonceptie, wisselde wat andere pillen om voor veilige varianten en stopte abrupt met die pijnstillers. Deze moesten in principe afgebouwd worden, maar er was geen vervanging voor deze soort, en de lactose in de minuscule tabletjes trok ik – zelfs in combinatie met een lactasetablet – niet langer. Ik was zo KLAAR met al dat ‘gekut’ aan mijn lijf, dat ik de pijnstiller linea recta de deur uit deed.
En je kreeg het misschien al mee op mijn Instagram, maar dat had ik niet moeten doen. Ik belandde in de meest donkere maand die ik me nooit voor had kunnen stellen en de depressieve stuiptrekkingen van dit medicijn lieten hun sporen na. Na een week of 4 voelde het alsof ik ‘er weer was’, tot ik een week daarna nog een laatste golf van grauwigheid over me heen kreeg.

En dat was raar. Dat alles maakte dit tot nu toe zo’n onwijs geschift half jaar.

Wat zou ik je graag willen zeggen dat alles nu weer goed, okey, fijn, mooi en leuk is, maar zo ver ben ik nog niet. Het liefst had ik gewacht met deze update tot dat moment zich wél aandient, maar die beslissing zou mijn hele zienswijze teniet doen. Het perfecte moment bestaat namelijk niet. Het leven is niet altijd alleen maar leuk. En juist dát wil ik graag met je delen. Hoe lastig ik dat ook vind.

Mijn lijf heeft nog steeds geen rust, en het lijkt wel alsof ik – hoe meer voedselgerelateerde triggers ik elimineer – iedere keer op iets nieuws reageer. Naast gluten, lactose en soja, spacet mijn lijf hem nu ook als ik ook maar iets van kokos of ei in mijn hoofd stop. En ben ik nog een ‘aandoening’ rijker die Rosacea heet, waar ik ook weer allemaal medicijnen voor krijg. En dat klopt gewoon niet. Ik ben er best wel klaar mee. En dat klinkt zeker niet positief, maar mooier kan ik het nu niet maken. En juist dát wil ik wel met je kunnen delen.

 

Inmiddels staan er meerdere lijntjes uit om dit op verschillende niveau’s via zowel reguliere als minder ‘normale’ wegen uit te zoeken. Het komt echt wel goed, maar nu gaat het dus allemaal (nog steeds) even niet zo chill, niet zoals ik wil.

 

Het hier en nu en… jij

Dus doe ik nu wat ik kan, met wat ik heb, vanuit de plaats waar ik ben. En dat ziet er misschien anders uit dan je van me gewend bent, maar ik hoop dat je daar begrip voor hebt. Ik heb nog steeds last van verdomd donkere dagen, hoe hard en lang die zomerzon ook aan het schijnen is.

Dus baal je van wat of hoe ik dingen doe? Krijg je op dit moment geen energie van me? Dan snap ik dat. Weet dat je volledig vrij staat om deze pagina weg te klikken, me te ontvolgen, of je tijd op wat voor wijze dan ook beter te besteden. Ik begrijp je volkomen.
In de tussentijd ben ik vooral heel hard aan het zoeken naar zowel de oorzaak als de oplossing en probeer ik zoveel mogelijk van dit proces te leren, zodat jij er in de toekomst hopelijk toch nog wat aan hebt.

Super sorry for the inconveniance, thanks for understanding.

Liefs, Joy

Geplaatst op

Recept: hele kip + groenten uit de oven
vet lekker, mega makkelijk en ook nog glutenvrij

chicken roasted oven whole chicken grilled vegetables

Als ik eerder had geweten dat het bereiden van een hele kip zo mega makkelijk was, dan was ik er wel eerder mee aan de haal gegaan. En als ik had geweten dat het naast die eenvoud ook zo veel voldoening zou geven… ja, dan had ik me er al helemáál eerder aan gewaagd.

Maar ik dacht dus dat het grillen van zo’n kip in de oven vet veel werk was. Dat het meer geschikt was voor feestelijke gelegenheden en dat het heel moeilijk was om hem sappig en mals te houden. Dus durfde ik mijn vingers er (figuurlijk) niet aan te branden.

seizoensgroenten herfst pompoen bieten kip braadslede oven

Lekker doe-het-zelven

Want in tegenstelling tot wat mijn huidige soort van ‘chef swag’ soms doet vermoeden, ben ik echt niet achter het fornuis opgegroeid. Ik kan me niet herinneren dat ik als kind die hard koekjes en cakes heb staan bakken en zelfs het snijden van groenten ben ik geloof ik pas gaan doen toen ik op mezelf ging wonen. My love for cooking is dus nog vrij pril.

Maar ondanks dat ik als kind zelf niet echt heb gekookt, heb ik wél heerlijke herinneringen aan de kippen van de poelier die ik als kleine meid mocht verslinden. Maar sinds ik weet dat ik coeliakie heb, is nogal lastig om bij de poelier een veilige, glutenvrije kip te vinden. Dus zit er toch echt maar één ding op: zelf aan de bak!

chicken roasted oven whole chicken grilled vegetables

Iedereen kan dit

De eerste poging maakte ik enigszins gehaast (want: honger) in een normale ovenschaal, zonder braadrekje er in. Het resultaat was al best goed binnen te houden, maar ik wist ook wel dat het nog nét iets beter kon. Dus scoorde ik bij Ikea een echte braadslede en bekokstoofde een nieuw plan voor een beter versie van m’n kip. Wat netto wel net iets meer moeite koste (maar alsnog niet veel) en dat het qua genot dubbel en dwars waard was.

herfst groenten seizoensgroenten braadslede oven grillen pompoen bieten wortels knoflook

herfst recept seizoensgroenten geitenkaas braadslede oven

 

So, yeah folks, time to share the joy! Laat je alsjeblieft niet tegenhouden door het idee dat je met een ‘groot ding’ (lees: hele kip) moet werken: het is écht heel makkelijk. De groenten mik je – na een paar grove chops – gewoon lekker onderin de braadslede waarna het vocht van de kip vanzelf voor de magic zal zorgen. En ben je na deze bemoedigende woorden alsnog bang dat je met je gebrek aan motoriek het beest verkracht? Check dan gewoon even een paar filmpjes op  YouTube die laten zien hoe de bereiding van zo’n oven roasted chicken in z’n werk gaat. Kip kan de was doen. Joe!

braadslede kip oven groenten gegrild herfst recept glutenvrij

 

Serves 2

Recept: hele kip + groenten uit de oven

Yields 2

Zonder al te veel gedoe een steengoede kip op tafel toveren? Eitje!

20 minPrep Time

90 minCook Time

1 hr, 50 Total Time

Save RecipeSave Recipe

Ingrediënten

  • 1 hele kip
  • 1 zakje kipkruiden (Verstegen)
  • halve citroen
  • paar takjes tijm
  • paar takjes rozemarijn
  • paar takjes salie
  • hele bol (gerookte) knoflook + paar teentjes extra
  • 1 grote zoete aardappel
  • bieten in verschillende kleuren
  • wortels in verschillende kleuren
  • zoete witte ui
  • 2 el olijfolie
  • snuf zoete gerookte paprikapoeder
  • snuf kurkuma
  • snuf knoflookpoeder
  • snuf witte peper
  • chilivlokken
  • snuf gemberpoeder
  • snuf zwarte peper
  • snuf grof zout
  • 2 el balsamicoazijn
  • geitenkaas

Instructies

  1. Neem de kip uit de koelkast, dep droog met keuken papier en laat op kamertemperatuur komen
  2. Verwarm de heteluchtoven voor op 185 graden celsius
  3. Strooi wat kipkruiden in de binnenkant van de kip en verdeel deze een beetje gelijk. Snijd een citroen in helften, knijp twee kwarten in de kip uit en vul de binnenkant vervolgens met een paar takjes tijm, rozemarijn, salie, teentjes knoflook en de stukken citroen. Bind de kip dicht met een touw of elastiek.
  4. Wrijf nu de buitenkant van de kip in met de kipkruiden, zorg dat alle hoekjes en gaatjes goed bedekt zijn en laat even intrekken.
  5. Plaats de kip op het rek van een braadslede in de oven voor 70 minuten (30 minuten per 500 gram). Zet de timer van je oven op 90 minuten.
  6. Terwijl de kip vast in de oven staat, kun je de groenten klein gaan snijden. Was de zoete aardappel, bieten, wortels en ui en snijd ze daarna in ongeveer even grote stukken, blokjes van 5x5 cm bijvoorbeeld. Doe ze in een kom, besprenkel lichtelijk met olijfolie.
  7. Meng in een kommetje wat zoete gerookte paprikapoeder, kurkuma, knoflookpoeder, witte peper, chilivlokken, gember, zwarte peper en grof zout en verdeel deze over de groenten. Snijd de knoflookbol doormidden.
  8. Neem na 20 minuten de braadslede met de kip uit de oven. Til het rekje met de kip uit de braadslede en verdeel de groenten over de slede. Leg de helften van de knoflookbol er tussen, samen met de takjes rozemarijn. Zet het rekje met de kip er weer bovenop, draai de kip ondersteboven en plaats terug in de oven.
  9. Neem de slede na ongeveer een halfuur uit de oven en haal het rekje met de kip er van af. Hussel de groenten, plaats de kip er weer bovenop, leg deze weer op de andere zijde en plaats terug in de oven.
  10. Neem de laatste 20 minuten de braadslede uit de oven. Haal de kip van het rek af, controleer of hij gaar is (wanneer het vocht dat uit de kip komt helder is, is hij gaar), wikkel in aluminiumfolie en laat buiten de oven rusten.
  11. Hussel de groenten nogmaals, verdeel er twee eetlepels balsamicoazijn over en maak af met stukjes geitenkaas. Zet de braadslede terug in de oven op 200 graden en zet eventueel de laatste minuten de grillstand aan.
  12. Na 90 minuten zijn zowel de groenten als de kip klaar! Snijd de kip in zijn geheel doormidden en serveer met de groenten. Eetmsmakelijk!
7.8.1.2
4
https://joybouwmeester.com/recept-hele-kip-groenten-oven/

Geplaatst op

Recept: glutenvrije hachee
een vet lekker herfstrecept

glutenvrije hachee stoofvlees stoofpot

Ik weet niet precies hóé het komt, maar ik heb iets met herfstige recepten, met stoofpotten, met hachee. Of het nou het old school stoofvlees van mijn moeder is dat met kerst standaard op ons menu staat, of dat het gaat om een gruwelijk goede Indonesische Rendang: je mag me er voor wakker maken. Maar echt. Er is íets met dat boterzachte, automatisch uit-elkaar-vallende vlees waar ik zowel geen vinger op kan leggen als genoeg van kan krijgen.

 

Het belangrijkste ingrediënt voor hachee

Maar toch maak ik het niet vaak en wel om de doodeenvoudige reden: de bereiding duurt altijd zó retelang. Ja, tuurlijk zijn er  ‘snelle’ stoofpotten en alternatieve bereidingswijzen waarmee je in een handomdraai het idee van stoofvlees kunt benaderen, of – voor de mensen zonder coeliakie – afhaal & kant-en-klaar mogelijkheden. Maar het echte werk, het beste, lekkerste én glutenvrije resultaat, dat krijg je maar op één manier: met een gigantische portie geduld.

Nu het ruwe randje van de herfst steeds meer door komt zetten, vormen de storm, regen en windvlagen een meer dan welkom excuus om lekker binnen te blijven. En niet zomaar binnen, maar op een hele specifieke plek in het huis: rond je fornuis! Als deze zin je een overwegend benauwend gevoel geeft of voornamelijk weerzin bij je wekt – omdat geduld niet echt jouw ding is of je gewoon een pesthekel aan (gas)pitten, potten en pannen hebt – lees dan niet verder voor het recept. Kijk dan liever even naar dat van mijn Moscow Mules bijvoorbeeld, want die staan wél binnen een minuut of 20 op tafel.

 

First try & verrassend lekker

Waar was ik? Oja, back to the beef! Want deze week stormde het en dat leek me het perfecte moment om voor het eerst zelf (glutenvrije) hachee te maken. Wat op zich geen rocket science is, maar wanneer ik drie uur bezig ben met de bereiding van een gerecht moet het ook wel echt áchterlijk goed smaken. Maak je iets voor de eerste keer? Dan heb je daar gewoon geen enkele garantie op. Sta je daar met je goede gedrag drie uur door een prutje te roeren, om uiteindelijk alsnog met een zak popcorn op de bank te eindigen. Maar dat gebeurde niet, want HET WAS ZO LEKKER! Man man man, ik zou willen dat ik gelijk voor een heel weeshuis had gekookt. Deed ik niet. Dikke spijt. Dus doe ik dat, zodra de eerstvolgende code lichtgeel af wordt gegeven door het KNMI, wél! En jij, als mede-hachee-liefhebber (al dan niet in spe), hopelijk ook. Want het recept heb ik voor je uitgeschreven en vind je als je verder naar beneden scrollt 🙂

 

Glutenvrije aanpassingen

Ik gebruikte het recept ‘langzaam gegaarde hachee‘ uit de laatste Allerhande (oktober 2017) als basis, maar maakte een paar aanpassingen om het glutenvrij te maken. Ik maakte een portie die volgens Allerhande geschikt is voor 2 personen, maar at hem in mijn eentje op. Ik ben een behoorlijk grote eter, dus een halve portie van dit recept zou voor jou zomaar gewoon genoeg kunnen zijn 🙂 Anyway, let’s get cooking, want dit wil je!

 

glutenvrije hachee stoofvlees stoofpot
Als je hachee er niet uit ziet als een after-herfststorm-composthoop, you’re doing something wrong.

 

Recept: glutenvrije hachee

Yields 1

Een hele Hollandse, herfstige, hartverwarmende old school stoofpot die het wachten meer dan waard is.

20 minPrep Time

3 hrCook Time

3 hr, 20 Total Time

Save RecipeSave Recipe

Ingrediënten

  • 350 gram magere runderlappen
  • 5 gram hacheekruiden
  • 10 gram boter
  • 1 ui
  • 25 gram ketjap medja
  • 10 gram volkoren teffmeel
  • 25 gram balsamicoazijn
  • 200 ml vleesbouillon
  • 3 kruidnagels
  • 2 laurierblaadjes

Instructies

  1. Laat de runderlappen op kamertemperatuur komen. Snijd het vlees in blokjes en wrijf in met de hacheekruiden, laat even intrekken.
  2. Snipper ondertussen de ui, verhit de boter in een braadpan en bak het vlees 5 minuten op laag vuur.
  3. Voeg de ui en ketjap medja toe aan het vlees en bak 10 min. op laag vuur. Voeg daarna het teffmeel toe en schep het mengsel een paar keer om, zodat het zonder klontjes indikt.
  4. Voeg de balsamicoazijn, bouillon, kruidnagels en laurierblaadjes toe. Breng het geheel kort aan de kook. Zet het vuur daarna laag en doe de deksel op de pan. Blijf regelmatig roeren, zodat de hachee niet aanbrandt, maak eventueel aangekoekte stukjes op de bodem tussendoor los (hier zit de meeste smaak in – wanneer je ze los maakt worden ze weer opgenomen in het mengsel).
  5. Laat de hachee op laag vuur zo’n 3 uur sudderen tot het vlees gaar en boterzacht is. Voeg tussendoor eventueel nog een beetje bouillon toe wanneer de hachee te snel te ‘droog’ oogt. Haal na 2,5 uur de deksel van de pan, zodat de hachee kan indikken.
  6. Neem de laurierblaadjes en kruidnagels (als je deze nog terug kunt vinden) uit de pan en breng de hachee op smaak met peper en eventueel zout.
  7. Serveer met bijvoorbeeld rode kool en geroosterde pompoen!

Notities

* Je kunt eventueel meer hacheekruiden gebruiken voor een intensere smaak

** Ik gebruikte volkoren teffmeel omdat ik dat toevallig in huis had, maar ieder ander glutenvrij meel zal waarschijnlijk net zo goed werken

*** Als je geen balsamicoazijn hebt kun je ook normale azijn gebruiken, maar de balsamico geeft wel een hele fijne smaak.

7.8.1.2
3
https://joybouwmeester.com/recept-glutenvrije-hachee/

 

Heb jij nog briljante toevoegingen voor jóúw perfecte versie van hachee? Laat het me dan vooral weten in de reactiebox hier onder! Heb ik een goed excuus om weer de keuken in te duiken 🙂